badania

Strona główna » Produkty » Test na Kiłę

Test na Kiłę

Zamawiasz badanie (test PCR) na Kiłę (Treponema pallidum)

Kiła jest wywołana przez krętek blady (Treponema pallidum). W zależności od preferencji seksualnych najczęstszymi wrotami zakażenia są narządy płciowe, jama ustna i odbyt. W mniejszym stopniu zakażenie następuje poprzez kontakty pośrednie, mianowicie poprzez używanie tych samych ręczników lub innych środków higieny osobistej (pościel, bielizna).

Dowiedz się więcej o chorobie

Koszt wykonania badania:159.00 109.00 (Zaoszczędzasz 50zł)

Rated 5/5 based on 250 customer reviews
Czas realizacji badania: 7 dni roboczych
  • Opis
  • Dodatkowe informacje

Kiła ma dwojaki przebieg: bez objawów (kiła bezobjawowa, inaczej zwana kiłą utajoną) bądź z obecnością symptomów (kiła objawowa). W pierwszym przypadku rozpoznanie zakażenia jest możliwe jedynie za pomocą badań laboratoryjnych.

W kile objawowej wyróżnia się kilka okresów: w pierwszej kolejności w miejscu zakażenia pojawia się owrzodzenie (objaw pierwotny) oraz powiększenie regionalnych węzłów chłonnych (kiła pierwszego okresu), dalej zakażenie ulega uogólnieniu, wówczas pojawiają się wykwity na skórze i błonach śluzowych (kiła drugiego okresu). Przy braku leczenia oprócz skóry kiła zajmuje narządy wewnętrzne, stawy oraz układ nerwowy (kiła trzeciego okresu). Żadna inna choroba przenoszona drogą płciową nie przebiega w tak rozmaity sposób.

U kobiet w kile pierwszego okresu objaw pierwotny najczęściej lokalizuje się na wargach sromowych, na szyjce macicy, w okolicy odbytu oraz w jamie ustnej. Zmiany nie bolą. Jedynie mogą być zauważone powiększone węzły chłonne. Często objawy te są przeoczane, a zakażenie szerzy się dalej. Wówczas pojawia się rozsiana osutka plamista lub grudkowa. Także mogą występować rozmaite zmiany na błonach śluzowych. Przy braku leczenia choroba atakuje układ nerwowy, stawy, kości oraz narządy wewnętrzne. U kobiet ciężarnych dochodzi do zakażenia wewnątrzmacicznego płodu.
W kile pierwszego okresu u mężczyzn najczęściej zajęte są żołądź i/lub napletek, chociaż zajęcie trzonu prącia, moszny i łona nie należy do rzadkości. Również zmiany chorobowe nie są bolesne, a powiększenie węzłów chłonnych może zostać przeoczone. Dalszy przebieg zakażenia jest podobny do kiły występującej u kobiet.

Diagnostyka laboratoryjna kiły obejmuje kilka metod. Do głównych zaliczamy badanie w ciemnym polu widzenia, immunofluorescencję bezpośrednią oraz diagnostykę serologiczną. Powyższe metody zostały uzupełnione o najnowszą generację testów opartych na wykrywaniu materiału genetycznego bakterii za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR). Przewaga PCR jest jednoznaczna- czułość i swoistość testu wynosi ponad 99%, a metoda pozwala na wykrycie bardzo małej liczby bakterii- teoretycznie nawet jednej. Materiał potrzebny do badania uzyskuje się podczas pobrania wymazu z zakażonych okolic (najlepiej podczas występowania owrzodzenia (objawu pierwotnego) bądź innych zmian sączących): z żołędzi, napletka, sromu, szyjki macicy, jamy ustnej i gardła oraz okolicy odbytu.

Jak wygląda przebieg testu?